Pimpelpaars

Posted on 27 september 2010

0


Het schijnt nogal moeilijk te zijn, wereldkampioen worden. Deze zomer had Oranje een ‘missie’, beschikte het over ‘de Grote Vier’ en speelde het zelfs ‘zakelijk voetbal’. Maar de finale ging, zoals gebruikelijk, verloren. Ik ben er nog ziek van. Dit kan zo kan niet langer.

Vanaf nu gaan we dat dus heel anders aanpakken. Een wereldtitel is van het allergrootste belang. Want niet alleen mijn gezondheid is ervan afhankelijk, het geluk van onze hele natie staat op het spel. Zoiets laat je niet over aan een voormalige linksbuiten van Go Ahead Eagles. Van Marwijk zal een stapje opzij moeten doen. Tijd voor een onverslaanbaar stappenplan.

Zo’n plan begint met kansberekening. We gaan natuurlijk geen energie steken in onhaalbare doelen. Uit mijn berekeningen blijkt dat we 0 procent kans hebben op een wereldtitel in 2014. Denk nog even terug aan de WK’s ná onze vorige finales – en huiver mee bij de gedachte opnieuw tweede te worden (zoals in 1978) of zelfs helemaal niet mee te mogen doen (1982).
Nee, we moeten geduld opbrengen tot 2018. In dat jaar liggen de mogelijkheden. Helemaal als we erin slagen het WK naar ons land te halen. Als dat lukt, lachen de statistieken ons pas echt toe: 100 procent van de op ons continent georganiseerde toernooien zijn sinds 1958 gewonnen door Europese landen. En maar liefst 50 procent van die Europese WK’s kregen het gastland als overwinnaar. Betere winstkansen kunnen we niet krijgen.

De tweede stap is aan de politiek. Omdat het hier het landsbelang betreft zullen Rutte, Cohen, Wilders, Verhagen, Halsema en Pechtold hun meningsverschilletjes, kinnesinne en de ingewikkelde verkiezingsuitslag eindelijk eens naast zich neer moeten leggen en de handen ineen dienen te slaan. Onder de oranje leiding van het koningshuis zal een pimpelpaarse coalitie de wereldvoetbalbond moeten overhalen het WK van 2018 aan de Lage Landen te gunnen.
(Overigens zou zo’n regering van Nationale Eenheid ook wat andere akkefietjes kunnen aanpakken, zoals de economische crisis. Maar dat terzijde.)

Snel naar stap 3. Haast is geboden, want al op 2 december kiezen onze vrienden van de FIFA de locatie van het WK 2018. Pimpelpaars begrijpt dat ze ons internationale imago moet oppoetsen. Door aan te tonen dat Nederland het beste voor heeft met de wereld. Ze verlengt daarom het beleid om sport in ontwikkelingslanden te stimuleren. Wat zeg ik, ze breidt het uit! Met haar financiële impuls stelt ze de KNVB in staat zijn WorldCoaches-programma voort te zetten in Afrika. Met als gevolg dat de sympathie voor ons land zich als een BP-olievlek over dat continent verspreidt. De Afrikaanse FIFA-officials zullen direct supporter worden van de Holland-Belgium bid.
Eenzelfde aanpak volgen we in Midden-Amerika en Azië, via de sport & ontwikkelingsprojecten van organisaties als NSA, Todos en Respo International. Dat brengt het percentage FIFA-bobo’s dat ons gunstig gezind is al op 40 procent. Rest ons nog te investeren in Zuid-Amerika en het is 100 procent zeker dat een meerderheid onze kandidatuur steunt.
(Met deze strategie zullen tegelijkertijd wat andere probleempjes aangepakt worden, zoals armoede, hiv/aids en criminaliteit in ontwikkelingslanden. Maar ook dat terzijde.)

Met dit stappenplan is de weg naar WK-goud, en daarmee naar collectief geluk, geplaveid. Het Nederlands Elftal hoeft dan nog maar één ding te doen: op de juiste momenten scoren. Simpel eigenlijk, wereldkampioen worden.

Deze column verscheen ook in Supporter (nr. 39 – september 2010).

Posted in: Column