Emancipatie

Posted on 14 juli 2017

0


De vrouwenemancipatie is meer dan voltooid. De achtergestelde positie van de vrouw lijkt in recordtempo te zijn omgebogen in een bevoorrechte. Althans, dat zou de conclusie kunnen zijn als je ziet hoeveel media-aandacht sportvrouwen tegenwoordig krijgen. Uren zaten we vorige zomer aan de buis gekluisterd om onze hockeysters, handbalsters en volleybalsters te zien spelen. Ook deze zomer zijn tv-programma’s als Bureau Sport volledig in de ban van vrouwen. Vergeet de mannen. Zij kunnen alleen maar dromen van Dafne Schippers’ exposure en haar vette sponsorcontracten.

Vivianne Miedema

Vivianne Miedema (foto RTV Drenthe)

Met het EK vrouwenvoetbal in Nederland in aantocht staan vrouwen nog meer in de schijnwerpers. Begrijpelijk, want het aantal voetballende meiden en vrouwen stijgt spectaculair: in het afgelopen seizoen registreerde de KNVB een groei van 4,7 %. En dat zonder idolen als Maartje Paumen en Estavana Polman. Maar als het aan de media ligt komen die idolen er snel. Het is nog slechts een kwestie van Europees kampioen worden, zo lijkt het, en in tienerkamers worden de posters van Lionel Messi vervangen door die van Vivianne Miedema. Emancipatie ten top.

Over emancipatie gesproken: de opvallende stijging in populariteit van het vrouwenvoetbal is zelfs onderwerp van promotieonderzoek aan de Universiteit Utrecht. Uitgevoerd door een man. Hij breekt momenteel zijn hersens over de vraag hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat inmiddels ruim 150.000 vrouwen de gang hebben gevonden naar voetbalclubs, voorheen toch mannenbolwerken. Ik hoop dat zijn onderzoek tevens antwoord gaat geven op de vraag of we hieruit écht mogen concluderen dat de vrouwenemancipatie is voltooid.

Ondanks de hoge kijk- en participatiecijfers vrees ik het antwoord op deze vraag al te weten. Want wie goed kijkt ziet dat schijnwerpers en cijfers kunnen bedriegen. Bureau Sport ten spijt: iedere persconferentie van bondcoach Sarina Wiegman staat in de schaduw van een willekeurige quote van haar collega Dick Advocaat. En mochten de Oranje Leeuwinnen onverhoopt in de eerste ronde worden uitgeschakeld dan zullen de dames snel moeten terugkeren naar de harde, dagelijkse realiteit van hun clubs. Op mijn vereniging telde ik op een recente leidersvergadering precies drie vrouwen onder de veertig aanwezigen. En voor het enige meisje dat deel uitmaakt van mijn elftal is het wekelijks zoeken naar een hok waarin zij zich kan omkleden.

Het zou dus wel eens tegen kunnen vallen met de voltooide emancipatie. Laat staan met een bevoorrechte positie, in elk geval in het voetbal. Het lijkt me niet dat Sarina Wiegman de plek van Dick Advocaat zal gaan innemen. Zelfs niet met een Europese titel op zak. En de posters van Vivianne Miedema zullen niet in honderdduizenden hoeven te worden gedrukt, ook al schiet ze op het EK tien ballen in de kruising. Het zou al heel mooi zijn wanneer ik in de toekomst niet meer verbaasd het aantal vrouwen bij een leidersvergadering tel of hoef te vragen om een normale kleedkamer voor een van mijn spelers. Dat is niet bevoorrecht, wel gelijkwaardig.

Deze column verscheen in Sport & Strategie, editie juli 2017.

Over het EK voetbal in Nederland gaf ik ook dit interview.

Posted in: Column, Opinie