Prettige wedstrijd

Posted on 18 september 2017

0


Ooit was de wereld overzichtelijk. Als voetballer wist ik waar ik aan toe was: de sport werd bestuurd door grijze, conservatieve mannen die er, in een walm van sigarenrook, voor zorgden dat alles bij het oude bleef. Geen experimenten met spelregels, afmetingen van velden of lidmaatschappen. Voetbal was en bleef een spel van elf tegen elf en een scheidsrechter die iedereen een prettige wedstrijd toewenste.

Maar opeens is alles anders. Voetbalbestuurders lijken wel verlicht. Ze huren innovatiemanagers in, ze bestuderen de bevindingen van wetenschappers en luisteren naar spelregelvernieuwers als Marco van Basten. Als gevolg overspoelen ze het voetbal met ingang van dit seizoen met veranderingen. Weg is de eens zo overzichtelijke wereld: de jongste jeugd gaat experimenteren zonder scheidsrechter en,  afhankelijk van hun leeftijd, met wedstrijdjes van 2 tegen 2, 4 tegen 4, 6 tegen 6 of 11 tegen 11. Ook het betaald voetbal innoveert. FC Den Bosch introduceert een Pay Per Point seizoenkaart, waarmee supporters pas betalen als hun club succesvol is. FIFA heeft besloten de videoscheidsrechter op te nemen in haar selectie voor het WK in Rusland.

Waar deze drang tot vernieuwing vandaan komt vergt nader onderzoek, maar de progressief in mij juicht het toe. Ik zie in dat het voetbal leuker kan worden als jonge kinderen op kleinere veldjes meer balcontacten hebben, dat het goed is wanneer kinderen én hun ouders vroeg leren dat de scheids niet overal schuld aan heeft, dat de supportersbetrokkenheid bij FC Den Bosch een nieuwe impuls kan gebruiken en dat de arbitrale beslissingen op het aanstaande WK betrouwbaarder zullen zijn.

Maar, eerlijk is eerlijk, een deel van mij heeft ook moeite om de veranderingen te accepteren. Dat deel heeft een hang naar het oude voetbalwereldje en vindt het jammer dat scheidsrechterlijke dwalingen verdwijnen, dat ik niet meer (een beetje) mag mopperen op de scheids en dat de supporters van FC Den Bosch ‘punten-consumenten’ dreigen te worden in plaats van fans die hun club steunen in voor- en tegenspoed.

Ik ben niet de enige die ambivalent staat tegenover de veranderingen in het voetbal. Sommige criticasters beroepen zich op dezelfde sentimenten als ik. Anderen, zoals veel amateurclubs, zijn niet zo zeer bezorgd uit conservatisme, maar vanuit hun dagelijkse praktijk. Zij vrezen dat de kleine partijvormen in het jeugdvoetbal leiden tot minder betrokkenheid van ouders bij teams, waardoor diezelfde ouders lastiger te vermurwen zijn om vrijwilliger te worden. En dat terwijl er door het toenemend aantal wedstrijden juist meer vrijwilligers nodig zijn, bijvoorbeeld om al die doeltjes te sjouwen en de kleinere teams te begeleiden. En zullen we, als we eenmaal gewend zijn aan videoscheidsrechters in het betaalde voetbal, de onbedoelde dwalingen van de amateurscheids nog wel kunnen accepteren? Gaat FC Den Bosch op deze manier niet failliet?

Ach, het komt vast goed. Over een paar maanden is iedereen aan de nieuwe wereld gewend en weten we niet beter. En mochten er toch kinderziekten of substantiële problemen blijken te zijn, dan reken ik erop dat de verlichte bestuurders bij de KNVB, FC Den Bosch en FIFA nog steeds zo veranderingsgezind zijn. Prettige wedstrijd!

Deze column verscheen in Sport & Strategie, vakblad voor executives in de sport, bij overheid, bedrijven & media, jaargang 11, editie 4.

Posted in: Column, MVO en sport