Super League supporters

Posted on 2 juli 2021

0


Dick Advocaat lijkt me geen visionair, maar zijn kijk op de toekomst van de Super League is helder. Nadat de twaalf initiatief nemende clubs uit Engeland, Spanje en Italië besloten het fel bekritiseerde miljardenproject al na enkele dagen af te blazen, stelde de trainer nuchter: “Ik heb nog steeds het gevoel dat dit over drie, vier jaar weer terugkomt hoor”. Dat gevoel deel ik. Niet zozeer omdat de eigenaren van deze clubs nu eenmaal superkapitalisten zijn die altijd méér willen, maar omdat de tegenstanders van de Super League helemaal niet zo eensgezind zijn als op het eerste gezicht lijkt.

In die paar hectische dagen in april kwam de weerstand tegen de Super League vooral vanuit de Engelse fans. Zij keerden zich massaal en met veel kabaal tegen het plan. Het leek een strijd tussen clubeigenaren en clubaanhangers, glansrijk gewonnen door de fans. Maar de tegenstelling tussen eigenaren en fans is te simpel.

De aanhangers die zich in de discussie het hardst lieten horen zijn de zogenaamde ‘legacy’ fans: zij die opgroeiden onder de rook van Anfield Road of van jongs af aan onder een Chelsea dekbed slapen. Legacy fans zwijmelen bij de verhalen van vroeger en hechten aan aloude rivaliteit tussen lokale clubs. Tegelijkertijd is het voetbal geglobaliseerd, de clubs en leagues zijn bewust de grens overgetrokken om hun marktaandeel te vergroten. Dit veelal onder goedkeuring van de legacy fans, aangezien nieuwe markten in Azië en Afrika zorgen voor meer inkomsten voor hun favoriete club. De expansie heeft geleid tot veel ‘overzeese’ fans. Zij zijn weliswaar in de straten van Singapore of Zuid-Afrika geboren, maar evengoed is Liverpool hun club of slapen hun kinderen in een Chelsea pyjama. Na bezoekjes in het verleden aan die landen kan ik melden dat de hartstocht onder deze aanhangers niet minder is dan die onder legacy fans.

Toch zijn er verschillen. Een deel van de overzeese supporters heeft al laten weten hun club liever wekelijks tegen Real Madrid of Juventus te zien spelen dan tegen Burnley of Brighton. Zij hebben minder romantische gevoelens bij een strijd tussen Engelse traditieclubs en willen vooral veel hoogstaand voetbal zien. Dit zou ook zo maar eens kunnen gelden voor jonge Engelse fans die weinig op hebben met nostalgie. Een strijd tussen legacy fans en nieuwe fans is niet ondenkbaar, met als inzet de kwestie ‘waarom zou de een meer te zeggen hebben dan de ander?’

Dit vraagstuk is heel actueel. Chelsea heeft voorgesteld, als reactie op de weerstand tegen de Super League, dat fans een duidelijkere stem krijgen in het bestuur. Maar naar welke stem van welke fans gaat het bestuur luisteren? Nu al organiseren de nieuwe supporters zich in zogenaamde Fans Forums. Aannemelijk is dat hun omvang en daarmee hun invloed zal toenemen in de komende jaren. Als de clubeigenaren deze fans aan hun zijde vinden, zullen zij nieuwe moed verzamelen om de Super League te herintroduceren. Zoals Dick Advocaat al voorspelde: van dit plan gaan we nog meer horen.

Deze column verscheen in vakblad Sport & Strategie, editie juli 2021